بررسی دندانهای دائمی در حال رویش با رادیوگرافی | عکس دندان کودک در لاهیجان
بررسی دندانهای دائمی در حال رویش، تأخیر رویش، دندان نهفته و رشد فک کودکان با رادیوگرافی؛ آشنایی با زمان و ضرورت عکس دندان کودک در مرکز دکتر آزاده رحمتی در لاهیجان.
رشد دندانها در دوران کودکی یک روند تدریجی و مرحلهبهمرحله است که از رویش دندانهای شیری آغاز میشود و با جایگزینی تدریجی آنها توسط دندانهای دائمی ادامه پیدا میکند. در بسیاری از کودکان، رویش دندانهای دائمی بدون مشکل خاصی انجام میشود؛ اما گاهی ممکن است یک دندان دیرتر از حد انتظار ظاهر شود، مسیر رویش آن تغییر کند، فضای کافی برای رویش وجود نداشته باشد یا دندان بهصورت نهفته باقی بماند.
در چنین شرایطی، معاینه داخل دهان همیشه اطلاعات کاملی درباره وضعیت دندان در حال رشد ارائه نمیدهد. ممکن است دندان دائمی هنوز در داخل استخوان فک قرار داشته باشد و از سطح لثه قابل مشاهده نباشد. در این موارد، رادیوگرافی دندان میتواند به دندانپزشک و متخصص رادیولوژی دهان، فک و صورت کمک کند تا موقعیت، جهت، اندازه، مرحله رشد و ارتباط دندان با ساختارهای اطراف را بررسی کنند.
بررسی وضعیت دندانهای دائمی در حال رویش اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تشخیص بهموقع بعضی اختلالات میتواند امکان برنامهریزی مناسب برای درمان را فراهم کند. انجمن دندانپزشکی کودکان آمریکا نیز بر پایش روند رشد و رویش دندانها و استفاده از تصویربرداری در صورت وجود اندیکاسیون بالینی تأکید دارد.
دندانهای دائمی چه زمانی شروع به رویش میکنند؟
روند رویش دندانهای دائمی از چند سالگی آغاز میشود و در کودکان مختلف ممکن است با تفاوتهایی همراه باشد. معمولاً در حدود سنین ۶ سالگی، نخستین دندانهای دائمی، بهویژه دندانهای آسیای بزرگ اول و دندانهای پیشین پایین، وارد مرحله رویش میشوند. این دوره آغاز مرحلهای است که به آن دوره دندانی مختلط گفته میشود؛ یعنی برای مدتی دندانهای شیری و دائمی همزمان در دهان کودک وجود دارند.
مرحله دندانی مختلط تقریباً از ۶ تا ۱۱ سالگی ادامه پیدا میکند و در این دوره تغییرات مهمی در تعداد، موقعیت و نظم دندانها و همچنین رشد فک اتفاق میافتد.
در این دوران ممکن است والدین متوجه شوند که یک دندان دائمی زودتر یا دیرتر از دندان مشابه در فک مقابل رویش پیدا کرده است. هر تفاوتی الزاماً به معنای وجود بیماری یا مشکل جدی نیست؛ اما اگر اختلاف رویش قابل توجه باشد یا علائم دیگری مانند تورم، درد، باقی ماندن طولانیمدت دندان شیری یا کج شدن مسیر دندان وجود داشته باشد، بررسی دقیقتر میتواند ضروری باشد.
| دندان دائمی | فک | سن تقریبی رویش | نکته مهم |
|---|---|---|---|
| دندان آسیای اول | بالا و پایین | حدود ۶ تا ۷ سالگی | از نخستین دندانهای دائمی است که رویش پیدا میکند. |
| دندان پیشین مرکزی | پایین | حدود ۶ تا ۷ سالگی | معمولاً از نخستین دندانهای جلویی دائمی است. |
| دندان پیشین مرکزی | بالا | حدود ۷ تا ۸ سالگی | روند رویش میتواند در کودکان مختلف متفاوت باشد. |
| دندان پیشین کناری | پایین | حدود ۷ تا ۸ سالگی | تأخیر قابل توجه در رویش میتواند نیاز به بررسی داشته باشد. |
| دندان پیشین کناری | بالا | حدود ۸ تا ۹ سالگی | موقعیت دندان و فضای موجود در فک اهمیت دارد. |
| دندان نیش | پایین | حدود ۹ تا ۱۰ سالگی | در صورت اختلال در مسیر رویش ممکن است نیاز به بررسی تصویری باشد. |
| دندان آسیای اول کوچک | بالا و پایین | حدود ۱۰ تا ۱۱ سالگی | معمولاً پس از افتادن دندان شیری مربوطه رویش پیدا میکند. |
| دندان آسیای دوم کوچک | بالا و پایین | حدود ۱۰ تا ۱۲ سالگی | وجود فضای کافی برای رویش اهمیت دارد. |
| دندان نیش | بالا | حدود ۱۱ تا ۱۲ سالگی | دندان نیش بالا از دندانهایی است که در صورت کمبود فضا ممکن است با مشکل رویش مواجه شود. |
| دندان آسیای دوم | بالا و پایین | حدود ۱۲ تا ۱۳ سالگی | رویش آن معمولاً در سالهای پایانی دوره دندانی مختلط اتفاق میافتد. |
این سنین تقریبی هستند و زمان رویش دندانهای دائمی در کودکان مختلف میتواند متفاوت باشد. بنابراین اختلاف جزئی در زمان رویش لزوماً به معنای وجود مشکل نیست. با این حال، اگر دندانی نسبت به دندان مشابه خود اختلاف قابل توجهی در زمان رویش داشته باشد، دندان شیری مدت زیادی باقی بماند یا علائمی مانند رویش کج، شلوغی شدید دندانها یا شک به دندان نهفته وجود داشته باشد، دندانپزشک ممکن است بررسی تصویربرداری را توصیه کند. در چنین شرایطی، انتخاب نوع رادیوگرافی باید بر اساس معاینه و نیاز تشخیصی کودک انجام شود.
چرا بررسی دندانهای دائمی در حال رویش اهمیت دارد؟
دندان دائمی قبل از اینکه در دهان دیده شود، مراحل مختلفی از تشکیل و حرکت را در استخوان فک طی میکند. در طول این مسیر، عوامل مختلفی میتوانند روی روند طبیعی رویش اثر بگذارند.
برای مثال، ممکن است دندان دائمی فضای کافی برای رویش نداشته باشد، مسیر رویش آن تغییر کرده باشد یا دندان شیری مربوطه دیرتر از زمان مورد انتظار باقی مانده باشد. همچنین در برخی کودکان، ممکن است تعداد دندانها طبیعی نباشد و یک دندان دائمی تشکیل نشده باشد یا برعکس، دندان اضافه وجود داشته باشد.
رادیوگرافی در صورت وجود اندیکاسیون مناسب میتواند اطلاعاتی درباره دندانهای رویشنیافته، دندانهای اضافی، وضعیت و شکل دندانها و بعضی ناهنجاریهای رشد در اختیار پزشک قرار دهد.
چه زمانی ممکن است عکس دندان کودک برای بررسی رویش دندانهای دائمی لازم باشد؟
تصمیمگیری درباره انجام رادیوگرافی برای کودک نباید صرفاً بر اساس سن او انجام شود. ابتدا باید معاینه بالینی، سابقه دندانپزشکی و شرایط اختصاصی کودک بررسی شود و سپس در صورت وجود نیاز تشخیصی، نوع تصویربرداری مناسب انتخاب شود.
برخی شرایطی که ممکن است پزشک را به سمت تصویربرداری هدایت کند عبارتاند از:
۱. دیر رویش کردن یک دندان دائمی
اگر دندان دائمی در یک سمت رویش پیدا کرده باشد اما دندان مشابه در سمت دیگر مدت قابل توجهی بعد از آن هنوز ظاهر نشده باشد، ممکن است نیاز به بررسی وجود داشته باشد.
البته تفاوت جزئی در زمان رویش بین دو سمت میتواند طبیعی باشد و بهتنهایی نشانه مشکل نیست. اما در صورت وجود اختلاف قابل توجه یا همراه شدن آن با سایر علائم، تصویربرداری میتواند برای بررسی موقعیت دندان مفید باشد.
۲. باقی ماندن طولانیمدت دندان شیری
گاهی یک دندان شیری مدت بیشتری در دهان باقی میماند، در حالی که دندان دائمی زیر آن در حال تشکیل یا حرکت است. در این شرایط، رادیوگرافی میتواند به مشخص شدن موقعیت دندان دائمی و علت تأخیر در رویش کمک کند.
۳. شک به دندان نهفته
گاهی دندان دائمی در مسیر طبیعی خود حرکت نمیکند و ممکن است در استخوان فک باقی بماند. دندانهای نیش، بهویژه در فک بالا، از دندانهایی هستند که در برخی بیماران ممکن است با مشکلات رویشی مواجه شوند.
در این شرایط، تصویربرداری میتواند برای تعیین موقعیت دندان و برنامهریزی درمان اهمیت داشته باشد.
۴. رویش کج یا غیرطبیعی دندان
گاهی دندان دائمی به جای حرکت در مسیر طبیعی، با زاویه یا جهت نامناسب قرار میگیرد. این وضعیت ممکن است روی دندانهای مجاور نیز تأثیر بگذارد و در صورت تشخیص بهموقع، امکان برنامهریزی مناسب برای درمان وجود داشته باشد.
۵. شک به وجود دندان اضافی
در برخی کودکان ممکن است یک یا چند دندان اضافی تشکیل شود. این دندانها گاهی مانع رویش طبیعی دندانهای دائمی میشوند و ممکن است در معاینه معمول داخل دهان بهطور مستقیم دیده نشوند.
تصویربرداری میتواند به شناسایی دندان اضافی و مشخص کردن موقعیت آن کمک کند.
۶. شک به نبود مادرزادی یک دندان
در برخی موارد، ممکن است جوانه یک دندان دائمی بهصورت مادرزادی تشکیل نشده باشد. اگر یک دندان در زمان مورد انتظار رویش پیدا نکند، بررسی تصویری میتواند مشخص کند که دندان در داخل استخوان وجود دارد یا اساساً تشکیل نشده است.
۷. وجود سابقه ضربه به دندانهای شیری
ضربه به دندانهای شیری، بهخصوص در سنین پایین، در بعضی شرایط میتواند روی دندان دائمی در حال رشد تأثیر بگذارد. در صورت وجود سابقه ضربه و مشاهده علائم بالینی، پزشک ممکن است تصویربرداری را برای ارزیابی وضعیت دندان دائمی توصیه کند.
رادیوگرافی چگونه وضعیت دندان دائمی در حال رویش را نشان میدهد؟
دندانپزشک با مشاهده فضای دهان تنها میتواند بخشهایی از روند رویش را ارزیابی کند. اما رادیوگرافی امکان مشاهده ساختارهایی را فراهم میکند که در زیر لثه و داخل استخوان قرار دارند.
بر اساس نوع تصویربرداری، میتوان اطلاعات متفاوتی درباره:
- وجود یا نبود دندان
- موقعیت دندان
- جهت قرارگیری دندان
- میزان تشکیل تاج و ریشه
- ارتباط دندان با دندانهای مجاور
- وجود دندان اضافی
- برخی ناهنجاریهای رویشی
- وضعیت کلی استخوان و ساختارهای فکی
به دست آورد.
در مرحله دندانی مختلط، رادیوگرافی پانورامیک، پریاپیکال یا سایر نماهای مناسب، بسته به شرایط بیمار و هدف تشخیصی، ممکن است اطلاعات ارزشمندی درباره دندانهای رویشنیافته و وضعیت رشد دندانها ارائه کنند.
آیا برای بررسی رویش دندان کودک همیشه CBCT لازم است؟
خیر. یکی از نکات مهم در تصویربرداری کودکان این است که CBCT نباید بهصورت روتین و بدون نیاز تشخیصی انجام شود.
در بسیاری از شرایط، تصویربرداری دوبعدی میتواند اطلاعات مورد نیاز را فراهم کند. CBCT زمانی مطرح میشود که روشهای سادهتر نتوانند اطلاعات کافی برای پاسخ به سؤال تشخیصی موردنظر ارائه کنند؛ برای مثال در برخی موارد پیچیده مربوط به موقعیت دندان نهفته، تروما یا بررسی سهبعدی ساختارهای فکی.
راهنمای بهروز ADA و AAOMR نیز بر انتخاب تصویربرداری بر اساس نیاز اختصاصی بیمار و استفاده از CBCT زمانی که تصویربرداری با دوز پایینتر اطلاعات کافی ارائه نمیکند تأکید دارد.
بنابراین انتخاب بین پانورامیک، پریاپیکال، اکلوزال یا CBCT باید بر اساس معاینه، سن، مرحله رشد دندانها و سؤال تشخیصی انجام شود.
مزایای دریافت نوبت در رادیولوژی تخصصی دهان، فک و صورت دکتر آزاده رحمتی
برخی از افراد به دلیل مشغله های زیاد فرصت ندارند در طول روز برای دریافت خدمات تصویربرداری به کلینیک مراجعه نمایند. اما شما میتوانید در هر ساعت از شبانه روز برای دریافت نوبت به وبسایت مرکز دکتر رحمتی مراجعه نمایید. ما یک کلینیک خاص هستیم که همه روزه پذیرای شما هستیم. چنانچه یک مورد اورژانسی داشته باشید یا یک ویزیت معمولی، ما همیشه آماده خدمترسانی به شما هستیم. 😊
بررسی دندانهای دائمی چه ارتباطی با رشد فک دارد؟
رشد دندان و رشد فک دو فرایند کاملاً جدا از یکدیگر نیستند. اندازه فک، فضای موجود در قوس دندانی و موقعیت دندانها میتواند بر نحوه رویش دندانهای دائمی تأثیر بگذارد.
در برخی کودکان، کمبود فضا میتواند باعث شلوغی دندانها یا تغییر مسیر رویش شود. در برخی دیگر، اختلاف اندازه فک بالا و پایین یا برخی ناهنجاریهای اسکلتی ممکن است در شکلگیری و نظم دندانها مؤثر باشد.
به همین دلیل، ارزیابی دندانهای در حال رویش تنها به پیدا کردن یک دندان داخل استخوان محدود نمیشود؛ بلکه میتواند بخشی از ارزیابی کلی رشد دندان و فک باشد.
طبق توصیههای AAPD، پایش دندانهای در حال رشد باید در طول مراحل مختلف تکامل دندان انجام شود و در صورت وجود اندیکاسیون، بررسی رادیوگرافیک میتواند در کنار معاینه بالینی برای تشخیص اختلالات رویش و رشد مورد استفاده قرار گیرد.
رادیوگرافی پانورکس چیست؟ کاربرد، مزایا و مراحل انجام آن
بهترین مرکز رادیولوژی دهان، فک و دندان در لاهیجان کدام است؟
بهترین سن برای انجام ارتودنسی چه زمانی است؟
برای ارتودنسی چه عکسهایی از دندان لازم است؟
آیا تأخیر در رویش دندان دائمی همیشه نشانه مشکل است؟
خیر. زمان رویش دندانها در کودکان کاملاً یکسان نیست و عوامل مختلفی میتوانند باعث تفاوت در زمان رویش شوند.
ژنتیک، وضعیت رشد کودک، فضای موجود در فک، وضعیت دندانهای شیری، سابقه ضربه، وجود دندان اضافه، موقعیت دندان دائمی و بعضی شرایط دیگر میتوانند بر روند رویش تأثیر بگذارند.
بنابراین صرفاً دیرتر درآمدن یک دندان به این معنی نیست که کودک حتماً مشکل دارد. آنچه اهمیت دارد، ارزیابی مجموع علائم و یافتههای بالینی و در صورت نیاز بررسی تصویربرداری است.
رادیوگرافی چه اطلاعاتی درباره دندان دائمی به دندانپزشک میدهد؟
تصویربرداری میتواند به پاسخ دادن به پرسشهای مهمی کمک کند؛ برای مثال:
آیا دندان دائمی وجود دارد؟
گاهی دندانی که هنوز رویش نکرده است، در داخل استخوان وجود دارد و در حال رشد است.
دندان در چه موقعیتی قرار گرفته است؟
ممکن است دندان در مسیر طبیعی رویش قرار داشته باشد یا مسیر آن تغییر کرده باشد.
آیا فضای کافی برای رویش وجود دارد؟
میزان فضای موجود در قوس دندانی یکی از عوامل مهم در ارزیابی رویش دندانهاست.
آیا دندان اضافی وجود دارد؟
دندان اضافی ممکن است در مسیر رویش دندان دائمی اختلال ایجاد کند.
آیا دندان با دندانهای مجاور ارتباط غیرطبیعی دارد؟
در برخی موارد موقعیت یک دندان میتواند روی دندانهای اطراف اثر بگذارد.
آیا نیاز به بررسی دقیقتر وجود دارد؟
بر اساس یافتههای تصویربرداری، ممکن است پزشک به بررسی تکمیلی یا ارجاع به متخصص ارتودنسی، جراحی دهان یا سایر تخصصهای مرتبط نیاز داشته باشد.
نقش رادیولوژیست دهان، فک و صورت در بررسی دندانهای در حال رویش
تصویربرداری تنها گرفتن یک عکس نیست. انتخاب روش مناسب، تنظیم صحیح تصویربرداری، توجه به سن و شرایط کودک و تفسیر دقیق تصویر، همگی در ارزش تشخیصی یک بررسی رادیولوژیک اهمیت دارند.
رادیولوژیست دهان، فک و صورت با شناخت ساختارهای دندانی و فکی میتواند یافتههای تصویربرداری را در چارچوب آناتومی و رشد فک و دندان تفسیر کند.
به همین دلیل، در مواردی که تصویر برای پاسخ به یک سؤال تخصصی درباره دندانهای رویشنیافته، دندان نهفته، ناهنجاریهای دندانی یا رشد فک تهیه میشود، کیفیت تصویربرداری و تفسیر تخصصی آن اهمیت ویژهای پیدا میکند.
آیا تصویربرداری دندان برای کودکان ایمن است؟
نگرانی والدین درباره اشعه کاملاً قابل درک است. با این حال، رادیوگرافی دندان زمانی که بر اساس نیاز بالینی و با رعایت اصول حفاظت در برابر پرتو انجام شود، با هدف به دست آوردن اطلاعات تشخیصی ضروری مورد استفاده قرار میگیرد.
اصل مهم در تصویربرداری کودکان این است که هر تصویر باید دلیل تشخیصی مشخص داشته باشد و از تصویربرداری غیرضروری جلوگیری شود. ADA نیز بر انتخاب تصویربرداری بر اساس نیاز فردی کودک، استفاده از گیرندههای سریع و محدود کردن ناحیه تابش تأکید میکند.
بنابراین پرسش درست این نیست که «آیا کودک اصلاً نباید عکس دندان بگیرد؟»؛ بلکه باید پرسید آیا این تصویربرداری در شرایط فعلی کودک لازم است و آیا روش انتخابشده مناسبترین گزینه برای پاسخ به سؤال تشخیصی است؟
چه زمانی مراجعه به مرکز رادیولوژی دهان، فک و صورت اهمیت بیشتری پیدا میکند؟
اگر دندانپزشک کودک به یکی از موارد زیر مشکوک باشد، ممکن است تصویربرداری تخصصی را توصیه کند:
- تأخیر قابل توجه در رویش دندان
- باقی ماندن غیرطبیعی دندان شیری
- شک به دندان نهفته
- شک به وجود دندان اضافی
- عدم مشاهده یک دندان در محل مورد انتظار
- رویش کج یا غیرطبیعی دندان
- شلوغی شدید دندانها
- سابقه ضربه به دندان و فک
- بررسی رشد و وضعیت دندانها پیش از درمان ارتودنسی
- نیاز به بررسی موقعیت دندان نسبت به ساختارهای مجاور
- وجود یافته غیرطبیعی در معاینه بالینی
چرا مرکز دکتر آزاده رحمتی در لاهیجان میتواند انتخاب مناسبی برای تصویربرداری دندان کودکان باشد؟
در تصویربرداری کودکان، صرفاً در اختیار داشتن دستگاه تصویربرداری کافی نیست. کودک ممکن است برای مدت کوتاهی در ثابت نگه داشتن سر یا رعایت دستورهای تصویربرداری با دشواری مواجه شود و همین موضوع میتواند بر کیفیت تصویر تأثیر بگذارد.
در یک مرکز تخصصی رادیولوژی دهان، فک و صورت، توجه به نیاز واقعی بیمار، انتخاب روش مناسب تصویربرداری و کیفیت تصویر برای تفسیر دقیق اهمیت زیادی دارد.
مرکز دکتر آزاده رحمتی در لاهیجان با تمرکز بر تصویربرداری تخصصی حوزه دهان، فک و صورت، میتواند برای بیمارانی که نیاز به بررسی دقیق وضعیت دندانهای در حال رویش، دندانهای نهفته، ساختار فک و سایر مسائل مرتبط با تصویربرداری دندانی دارند، گزینهای مناسب باشد.
یکی از نکات مهم در چنین بررسیهایی این است که تصویربرداری بر اساس نیاز کودک انجام شود و از انجام روشهای غیرضروری پرهیز شود. این رویکرد با اصول جدید انتخاب رادیوگرافی کودکان نیز هماهنگ است؛ یعنی تصویربرداری باید متناسب با شرایط فردی و سؤال تشخیصی انجام شود، نه صرفاً بهصورت روتین.
تجربه و مهارت دکتر آزاده رحمتی در زمینه تصویربرداری دهان، فک و صورت نیز میتواند در کنار کیفیت مناسب تصویربرداری، به تفسیر دقیقتر تصاویر و ارائه اطلاعات کاربردی برای دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی کمک کند.
چرا تشخیص زودهنگام مشکلات رویش دندان اهمیت دارد؟
هدف از تصویربرداری کودک صرفاً پیدا کردن یک دندان داخل استخوان نیست. هدف اصلی این است که اگر روند طبیعی رشد یا رویش دندان با مشکلی مواجه شده، وضعیت در زمان مناسب شناسایی شود تا دندانپزشک بتواند درباره ادامه پیگیری، نیاز به درمان یا ارجاع به متخصص تصمیم بگیرد.
برخی مشکلات رویش اگر در مراحل اولیه شناسایی شوند، ممکن است امکان برنامهریزی دقیقتری برای درمان ایجاد کنند. در مقابل، نادیده گرفتن یک مشکل واقعی ممکن است در برخی موارد باعث پیچیدهتر شدن شرایط در آینده شود.
البته این موضوع به معنای انجام رادیوگرافی مکرر یا غیرضروری برای همه کودکان نیست. پایش منظم و تصویربرداری هدفمند رویکرد منطقیتری است و باید بر اساس شرایط هر کودک تصمیمگیری شود.
سوالات متداول درباره بررسی دندانهای دائمی در حال رویش
1.آیا برای هر کودک باید عکس دندان گرفته شود؟
خیر. انجام رادیوگرافی باید بر اساس معاینه، سابقه پزشکی و دندانپزشکی، سن و مرحله رشد دندانها و نیاز تشخیصی کودک تعیین شود. انجام رادیوگرافی صرفاً به دلیل سن کودک یا بهصورت روتین توصیه نمیشود.
2.اگر یک دندان دائمی دیرتر از دندان مشابه خود رویش کند، آیا حتماً باید عکس بگیریم؟
لزوم تصویربرداری به میزان تأخیر، وضعیت دندانهای دیگر، معاینه بالینی و نظر دندانپزشک بستگی دارد. در صورت وجود شک به نهفتگی، تغییر مسیر رویش یا سایر مشکلات، ممکن است تصویربرداری برای بررسی وضعیت دندان توصیه شود.
3.آیا پانورکس برای بررسی دندانهای دائمی کودکان مناسب است؟
در شرایط مناسب، پانورامیک میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره تعداد و موقعیت دندانها و وضعیت کلی دندانهای در حال رشد ارائه کند. اما اینکه پانورکس بهترین گزینه است یا روش دیگری نیاز است، به سؤال تشخیصی و شرایط کودک بستگی دارد.
4.آیا CBCT برای بررسی دندان کودک همیشه لازم است؟
خیر. CBCT باید با اندیکاسیون مشخص و زمانی استفاده شود که روشهای کمدوزتر اطلاعات کافی برای پاسخ به سؤال تشخیصی فراهم نکنند.
5.آیا باقی ماندن دندان شیری میتواند نشانه مشکل در دندان دائمی باشد؟
گاهی بله، اما همیشه چنین نیست. دندانپزشک باید شرایط دهان و روند رویش را بررسی کند و در صورت نیاز از تصویربرداری برای مشخص شدن وضعیت دندان دائمی استفاده کند.
6.آیا عکس دندان میتواند نبود مادرزادی یک دندان را مشخص کند؟
در بسیاری از موارد، تصویربرداری میتواند مشخص کند که دندان موردنظر در داخل فک وجود دارد یا جوانه آن تشکیل نشده است؛ البته تفسیر نهایی باید با توجه به سن و مرحله رشد کودک انجام شود.
جمعبندی
رشد و رویش دندانهای دائمی یکی از مهمترین مراحل تکامل دهان و فک در دوران کودکی است. در بیشتر کودکان، این فرایند به شکل طبیعی انجام میشود؛ اما تأخیر در رویش، باقی ماندن طولانیمدت دندان شیری، رویش کج، دندان نهفته، دندان اضافی یا کمبود فضا میتواند نیاز به بررسی بیشتری ایجاد کند.
رادیوگرافی در چنین شرایطی میتواند اطلاعاتی را در اختیار دندانپزشک قرار دهد که با معاینه معمول داخل دهان قابل مشاهده نیست. با این حال، انجام تصویربرداری باید هدفمند باشد و بر اساس نیاز واقعی کودک، مرحله رشد دندانها و سؤال تشخیصی انتخاب شود. منابع تخصصی جدید نیز بر تصویربرداری متناسب با شرایط فردی کودک و پرهیز از تصویربرداری روتین و غیرضروری تأکید دارند.
برای والدینی که در لاهیجان و مناطق اطراف نیاز به بررسی تصویربرداری دندانهای در حال رویش، دندانهای نهفته، وضعیت فک یا سایر مشکلات مرتبط با دهان و فک و صورت دارند، مراجعه به یک مرکز تخصصی و بهرهگیری از تجربه دکتر آزاده رحمتی میتواند به فراهم شدن تصویربرداری دقیق و هدفمند برای کمک به روند تشخیص و درمان کودک کمک کند.
